dinsdag 16 december 2014

Alberte: bar en hors d'oeuvres in Sint-Amandsberg

Alweer een eetadres in Sint-Amandsberg? Yep, ik kan er ook niets aan doen. Ze schieten hier als paddenstoelen uit de grond. Nog een paar jaartjes geduld en Sint-Amandsberg is het Brooklyn van Gent … hoop ik. Mijn nieuwste ontdekking heet Alberte en is nog maar enkele weken open. Ik was er meteen weg van: een café met een ongedwongen sfeer, lekker eten in voorgerechtporties – zo kan je verschillende gerechten proeven – en een kaart met veel natuurlijke wijnen.
’s Middags kan je er voor 13 euro een dagschotel eten, met vlees of een vegetarisch alternatief en met of zonder soep en/of een dessert, maar ik vind het vooral een plek om ’s avonds iets te gaan eten en drinken.







De prijs van de gerechten varieert tussen 6 en 11 euro, en voor 5 euro heb je al een glas écht goeie wijn. Een stuk goedkoper dan wat ik bijvoorbeeld betaalde bij Eat Love Tastings (maar dat ligt natuurlijk niet aan de Dendermondsesteenweg). Een aanrader als je in de buurt woont, en anders ook!

donderdag 27 november 2014

Pancakes bij Gust

Vroeger kwamen we soms van het centrum van Gent naar Clouds in my Coffee om te ontbijten, tegenwoordig maken we meestal de omgekeerde beweging. Zo belandde ik enkele weken geleden bij Gust, een koffie-, ontbijt- en lunchplek in de Annonciadenstraat, op een tiental meter van ons ex-huis. Vroeger zat er in het pand een vegetarisch restaurant en rond de tijd dat we verhuisden zou er een pop-up frituur openen, maar ik had geen van beide ooit bezocht. Het restaurant omdat de ruimte binnen nogal benepen leek, de frituur wegens tijdsgebrek. Voor mij was het dus een verrassing dat er achterin best veel zitplaatsen zijn én veel licht.


Over wat we wilden eten, moesten we niet lang nadenken: twee keer American pancakes. Ik met maple syrup, Wim met aardbeien, die later vervangen werden door bananen omdat de aardbeienvoorraad op bleek. Even twijfelden we nog over een extra portie voor Lenno, maar dat bleek niet nodig: drie dikke pannenkoeken en een pot siroop, dat is véél meer dan ik op dat tijdstip van de dag aankan. 



De enige (kleine) tegenvaller: de bananen bleken in de pancakes te zitten, terwijl we eigenlijk zin hadden in vers fruit erbovenop. Lenno maakte er geen punt van: ‘lekker pankoeke!’ Voilà, hij kan het weten.

dinsdag 28 oktober 2014

Aanrader: Thursday Dinners kookboek

Een tijdje geleden gingen we naar de boekvoorstelling van het Thursday Dinners boek. Louise en Hannes, het koppel achter een van onze favoriete foodblogs, bundelden hun ontmoetingen met vrienden (en onbekenden) rond de tafel en kookpotten in een prachtig kook- en kijkboek. Ik was meteen weg van de vormgeving en fotografie. Het kriebelde om enkele recepten uit te proberen. Ik weet dat Louise fantastisch lekker - en verrassend - kookt, want we deden al eens beroep op haar kookkunsten bij een familiedinertje. En dat was een succes.



Vorige week vond ik eindelijk de tijd om iets te maken uit het Thursday Dinners boek. Het werden de kaneelbroodjes. Kato en ik waren fan (Flor niet, maar die is geen fan van kaneel). Ze zijn lekker als ontbijt én als tussendoortje. Het recept vind je ook op de blog.





Wat we binnenkort nog willen proberen uit het boek: de Vietnamese noedelsalade met geglaceerde zalm, de champignonsoep (maar dan zonder de mergpijp), de kaastaart met passievrucht, de pizza's … 

Intussen ligt het boek hier op de salontafel om nog maar eens door te bladeren & naar die prachtige foto's te kijken. 



Thursday Dinners, uitgeverij Lannoo, 24,99 euro

zaterdag 18 oktober 2014

Ma en Ik: nieuw (lunch)adres in Sint-Amandsberg

Het gaat de goede kant op met mijn nieuwe hometown Sint-Amandsberg. Want na Clouds in my Coffee, de tofste koffiebar van de Dendermondsesteenweg, is er nu ook Ma en Ik, een gloednieuw eet- en koffiehuis in de Aannemersstraat, uitgebaat door moeder en dochter. Ik ging er afgelopen donderdag lunchen met mijn lieve ex-collega Stille Bliksem, en amper een week na de opening zat de zaak al stampvol. Heel groot is het er niet, maar gezien de locatie – middenin een woonwijk - toch een beetje een verrassing. Blijkbaar zaten er wel meer Sint-Amandsbergenaren te wachten op wat meer ‘city’ in de suburbs.
Op de kaart staan pasta ( één veggie, één met zelfgemaakte gehaktballen), soep, drie salades, verschillende belegde boterhammen en sandwiches met kaas, hespenworst en péparé voor de kindjes. Je kan ook hapjes vooraf bestellen, en op zaterdag is er keuze uit een zoet of een hartig ontbijt. Mijn lunchdate bestelde de quiche van de dag met spinazie, ik ging voor een boterham met gerookte zalm, rucola, frisse spread, komkommer, kerstomaten, rode ui en preischeuten. De Feelgood cloudy lemon die ik erbij bestelde, verscheen meteen aan tafel en was een meevaller: een frisse en niet te zoete citroenlimonade.
De boterham met zalm was rijkelijk belegd met véél verse gerookte zalm en frisse groentjes, zowel op de boterham als ernaast in de vorm van een slaatje. Ook over de quiche aan de overkant niets dan goeds: vers, lekker klaargemaakt en goed gekruid.


En een minpuntje? Emilie, die er toevallig diezelfde dag met een ander gezelschap zat te lunchen, vond de koffie achteraf wat tegenvallen. Mijn espresso (geserveerd met een lekker stukje brownie) was gelukkig wel sterk genoeg. Mij zien ze dus zeker terug, al is het alleen maar om die spaghetti met zelfgemaakte gehaktballen eens uit te proberen.

dinsdag 7 oktober 2014

Maison D: culinaire ontdekking in Ronse

Er zijn een paar redenen waarom ik al eens graag naar Ronse ga. Mijn allerliefste broer woont daar, er staan fantastische art decohuizen en ik werd er vorige zomer verliefd op het schattigste paar sandaaltjes ooit voor Kato … in de solden dan nog wel!* 
Ook het Textiel Innovatie Centrum is er een bezoek waard en als juwelenontwerpster Elisabeth Leenknegt er ‘Jong Bloed’ (met jong designertalent) voorstelt in haar atelier ben ik er graag bij.

Sinds vorig weekend heb ik een nieuwe reden om regelmatig eens naar Ronse te trekken: een culinaire ontdekking bovendien! In een oude dokterswoning vind je er Maison D. Superlekker, top prijs-kwaliteitverhouding, mooi en sfeervol interieur … Kortom, een aanrader. 



Wij aten er het Petit D-menu. Dat bestaat uit drie gangen. Starten deden we met zalm met knolselder, pruimen en rode ui. Daarna was er eend met wintergroenten, zoals raapjes en aardpeer. Eén klein puntje van kritiek: de aardpeer was erg gepeperd, een beetje té voor mij. 


Afsluiten deed ik met het “From Belgium with love”-dessert. Gastvrouw Delphine vertelde dat het nagerecht geïnspireerd werd door de perenboycot van Rusland. (Remember de Bond-film ‘From Russia with Love’.) Leuk gevonden, en vooral zéér lekker: peer en chocolade, in allerhande vormen. Andere tafelgenoten kozen de kaas en waren daarover ook lyrisch. 


Bij de thee/koffie kwam nog een bordje met een resem hapjes. Maar ik kon al geen pap meer zeggen. 

Een aanrader dus! 


Ter info:  prijs menu Petit D: 35 euro (excl. dranken), aangepaste wijnen: 15 euro pp. www.maison-d.be

*Het kinderkledingwinkeltje, Le Jardin de Juliette, waar ik de sandaaltjes voor Kato vond, heeft nu nog enkel een outlet in Ronse, maar als je dan toch in de buurt bent, rijd je gewoon even naar Oudenaarde voor de gewone shop.


maandag 29 september 2014

Van dressing naar Afrikaanse savanne

Toen we nog in Gent woonden, sliep mijn zoontje in de dressing. In een echt bedje, weliswaar, en naast dat bed stond zelfs een ververstafel. Maar desalniettemin een dressing. Voor zover ik weet, vond hij dat niet erg, zeker niet toen hij nog een baby was. En later vond hij het denk ik wel geruststellend, slapen tussen de hemden van papa en de zwarte jurkjes van mama. Maar hier in Sint-Amandsberg heeft hij een eigen kamer. Ik was er al in geslaagd die te verven (alles in het wit, met één grijze muur), er staat een klein spijlenbed en een groot eenpersoonsbed waar hij binnenkort in mag slapen, maar verder leek de kamer nog altijd niet op een kinderkamer. Ik koop een muursticker, dacht ik dus, en toen vond ik deze bij De Kleine Zebra:



Het kostte wat tijd om hem mooi tegen de muur te krijgen, maar het resultaat is best mooi.





Misschien nét iets te weinig figuurtjes voor zo’n grote oppervlakte, maar de compositie kies je zelf, dus je kan ze ook wat dichter bij elkaar plakken als je wil. Lenno vindt ze in elk geval wel leuk, de ‘ojiwan’, ‘titaf’ en ‘leeehw, aarrh’.

vrijdag 19 september 2014

Getipt: Niets is verloren festival in Gent

Als je nog niet weet wat te doen op zaterdag, dan is het 'Niets is verloren'-festival in Gent een leuk idee. Dat initiatief op de mooie Bijlokesite zet voedselverspilling in de kijker. Niet overbodig, want uit onderzoek blijkt dat 'de Vlaming' gemiddeld tussen de 15 en 23 kg bruikbaar voedsel weggooit per jaar. Voor een gezin van vier zou dat betekenen dat er jaarlijks meer dan 300 euro aan eten in de vuilnisbak verdwijnt. Zonde!

Rep je dus morgen naar de Bijloke. Vanaf 15u is er een inspiratiemarkt waar je tips en tricks krijgt om restjes te verwerken, minder afval te hebben, … Er staat ook iets over kippen houden op het programma: daar zaag ik hier thuis al even over tegen manlief, voorlopig zonder succes ;-).
Er zijn ook workshops, bijvoorbeeld over hoe je heel rijp fruit in smoothies verwerkt of hoe je groenten of fruit kan inmaken.

En tussen 17u en 20u is er een veggie overschottenbanket. Voedsel dat anders afval zou worden, wordt verwerkt tot een lekkere maaltijd door enkele chefs, o.m. ook Flemish Foodie Olly Ceulenaere (van resto Publiek). Wil je proeven van al dat lekkers, breng dan zeker je eigen bord en bestek mee! Want het is de bedoeling dat er achteraf geen overschot, afval, afwas, .. is.

Alle activiteiten zijn gratis. Check www.nietsisverloren.be voor meer info.

En ten slotte, onze restjestip: restjes brood gebruiken wij voor een knapperige pangrattato (bijvoorbeeld in dit recept) of we maken er de broodpudding à la Jeroen Meus mee. Laatst deden we dat in kleine muffinvormpjes, mmm… lekker bij de koffie!