maandag 23 februari 2015

Snel scoren met zelfgemaakte chocoladetruffels

Vrienden uitnodigen voor een etentje en dan een dessert vergeten te voorzien. Emilie zal het nooit overkomen, maar ik ben dus wel dat type. Echte vrienden komen voor het gezelschap en niet voor het eten, hou ik mezelf dan voor, en toch knaagt het altijd een beetje. Gelukkig heb ik sinds kort het ideale recept om relatief snel toch iets zoets op de tafel te toveren: chocoladetruffels met mascarpone. Ik kreeg het via een Italiaanse vriendin die – surprise surprise - geweldig goed kan koken, en probeerde het al uit op oudejaarsavond, met pure en witte chocolade: bewonderende blikken alom!

Dit heb je nodig:
- 200 g mascarpone
- 200 g chocolade (pure, witte, of melkchocolade naargelang je voorkeur)
- kokos- of amandelpoeder

Zo maak je het:
Laat de chocolade smelten in de magnetron of au bain marie.



Haal hem van het vuur en meng met de mascarpone. Laat een uurtje opstijven in de koelkast en rol er daarna kleine balletjes van die je nog even door het kokospoeder rolt: klaar!




maandag 16 februari 2015

FoodWeLove: box met delicatessen

Ik associeer Nederland niet meteen met lekker eten en dat heeft vooral te maken met herinneringen aan vreemde lunches bij klanten toen ik nog in de pr-sector werkte. Zo kregen we bij een Nederlands fietsenmerk ooit melk met aardbeismaak en pistolets (maar dan papperige exemplaren) met kaas voorgeschoteld. We zaten er een beetje mee in ons maag – letterlijk ;-) - om de journalisten, die een maand later het bedrijf kwamen bezoeken, hetzelfde voor te schotelen.

Intussen heb ik tijdens citytrips in Amsterdam en Rotterdam wél al héél lekkere lunch- en dineradresjes ontdekt. Maar op de een of andere manier blijft er wat argwaan. Toen we van een pr-bureau de vraag kregen of we een box met Nederlandse lekkernijen van FoodWeLove wilden ontvangen om te testen, zegden we uit nieuwsgierigheid toe. Want welke Nederlandse lekkernijen zouden we dan toe krijgen?

Wel, we waren aangenaam verrast door het gevarieerde aanbod: geitenkaas van de Molkerei, frambozenmosterd van Raspberry Maxx, koekjes van Koeckebackers, soep van Kromkommer, opgelegde gesnipperde rode uitjes van Kesbeke en pindakaas van Zeemansboter. Die laatste was mijn favoriet. Van de soep was ik dan weer niet zo’n fan: te veel citroen. Als extra stak er ook een kaasmesje van Boska bij en het tijdschrift Hollands Glorie.

En om je te inspireren bevat de doos, naast de verhalen achter de ambachtelijke producten, ook enkele recepten. Je vindt alle recepten van de voorbije maanden hier op hun website. Check zeker de lekkere Zeemansboterkoekjes!

Copyright FoodWeLove

Hoe werkt het nu precies? Met een abonnement op FoodWeLove krijg je elke maand een box met ambachtelijke delicatessen bij je thuis, met het verhaal achter de producten en recepten. De inhoud is altijd een verrassing. Prijs: eenmalige box: € 30 (inclusief verzendkosten), jaarabonnement of 12 FoodWeLove-boxen: € 27,45 per maand. Een leuk geschenkidee voor foodies ...

zondag 1 februari 2015

Kookboek van het jaar: Plenty More (Yotam Ottolenghi)

Niet dat ik een echte vegetariër ben, maar groenten smaken me altijd veel beter dan vlees of vis. Net daarom volgde ik ooit vegetarische kookles. Daar leerde ik wel welke ingrediënten je zoal kan gebruiken als vleesvervanger, maar verder vond ik de vegetarische keuken die ik er leerde kennen niet zo verrassend of verfijnd. De vegetarische recepten van Yotam Ottolenghi, dat is een ander paar mouwen. Ik kocht zijn kookboek Plenty More in december, en het is nu al mijn kookboek van het jaar.


Avocadodip met yoghurt, wortelstamppot met linzen en uitjes in rodewijnsaus, pompoen met chiliyoghurt en koriandersaus, wittechocoladecrème met bosvruchten, … allemaal overheerlijke gerechten waar geen enkele hardcore carnivoor iets op aan te merken kan hebben. Hierbij één proevertje om je te laten watertanden.

Pompoen, chiliyoghurt en koriandersaus 

Dit heb je nodig:
- 1 kleine pompoen
- 1 theelepel kaneel
- olijfolie
- 50 g koriander
- 1 teentje knoflook
- 20 g pompoenpitten (Liet ik weg wegens niet in huis. Heb je d’r wel, rooster ze dan in de oven en bestrooi het gerecht ermee.)
- 200 g Griekse yoghurt
- anderhalve theelepel Sriracha of andere chilisaus (vond ik gewoon bij Carrefour)
- zout en zwarte peper

Zo maak je het:
De pompoen snij je in stukken van ca. 2 op 6 cm. Die meng je in een kom met de kaneel, 2 eetlepels olijfolie, eventueel wat zout en veel peper. Leg ze op de schil op een bakplaat en rooster ze 40 minuten in de oven op 220°C. Intussen mix je de koriander, knoflook, 4 eetlepels olie en een snuifje zout tot een soort pesto.


Wanneer de pompoen klaar is, roer je de chilisaus door de yoghurt:











Sprenkel het yoghurtmengsel over de pompoen en daarover de kruidenpesto. Strooi nog wat extra korianderblaadjes over het gerecht en dien op:


zondag 18 januari 2015

Beauty zoals in de boekskes

"Hebt ge u weeral geschminkt?" Dat zegt mijn man soms, en daarbij kijkt hij dan alsof hij het tegen een zesjarige heeft die experimenteerde met mama’s afgedankte make-upspullen. Toegegeven, tot voor kort wist ik ook niet zo veel meer over make-up dan het gemiddelde meisje van die leeftijd. Maar tussen kerst en nieuwjaar nodigde mijn vriendin Evelyn me uit om een make-up workshop met Sabine Peeters te volgen, de blogster/make-up artist die zonet een boek uitbracht.

Sabine Peeters leert ons de basics van make-up 
Voor 50 euro per persoon kregen we met z’n zevenen drie uur lang make-upadvies van Sabine bij Evelyn thuis. Wat we zelf in huis hadden aan make-upspullen mochten we die avond meebrengen. De bedoeling is namelijk niet dat je nadien met een ellenlange boodschappenlijst naar MAC of Ici Paris XL moet lopen, maar dat je met je eigen make-up twee looks leert creëren. De eerste – die je na wat oefening in tien minuten klaarspeelt – is een subtiele look voor overdag, en die leerden we uitbreiden voor een glamoureuzere versie – bijvoorbeeld met smokey eyes - voor ’s avonds.

Sabine toont hoe je smokey eyes maakt
Ik leerde onder andere ook hoe je knalrode lippenstift zo aanbrengt dat die een hele avond blijft zitten, ook als je iets eet of drinkt (de truc is blijkbaar om een lippenpotlood te gebruiken als basis) én dat ik voortaan beter een streepje boven in plaats van onder mijn ogen trek. Nu nog een potlood gaan kopen voor mijn nieuwe hot lips-look ☺.

Hot lips-look :-)


donderdag 8 januari 2015

Fan van Fann

Bij de start van een nieuw jaar zit ik altijd boordevol goeie voornemens. Zo wil ik dit jaar wat vaker de auto aan de kant laten en de fiets nemen, wat gezonder eten (meer fruit!) en vaker gaan lopen. En ook bewuster of duurzamer omgaan met kleding staat op het lijstje. En dan kom je (ook) al snel uit bij tweedehands kleding. Ik had het hier al eerder eens over tweedehands kledingwebshops, maar ik schreef nog nooit over mijn favoriete tweedehands kledingshop in Gent, Fann. Schande! ;-)

Je vindt Fann in de Burgstraat, een straat waar er de laatste tijd heel wat leuke adresjes zijn. Le Jardin Bohémien, voor interieurspullen, koffie, ontbijt en gebak. Funni voor retrokleding en accessoires. Stoffenidee voor mooie wol en stoffen. De lingerie van La Fille d’O … om er maar een paar te noemen. Terwijl heel wat tweedehandswinkels zich specialiseren in vintage of designerkleding, biedt Fann een breed aanbod van merken en stijlen. En dat vind ik net een troef. Er is steeds een rekje met designerspullen om door te snuisteren, maar er zijn evengoed retrojurkjes en héél betaalbare stukken van kledingketens.




Dankzij Fann bekijk ik elke winter en zomer kritisch mijn garderobe. Met de spullen die ik niet (meer) draag, trek ik richting Griet en Ilse, de sympathieke dames achter Fann. Zij bekijken – streng maar rechtvaardig ;-) -  wat er nog een tweede leven kan krijgen in de kleerkast van iemand anders. Die spullen laat ik achter bij hen. We bepalen in overleg de prijs. De helft van de verkoopprijs gaat naar mij en de andere helft naar Fann. Vaak besteed ik de opbrengst van mijn verkochte spullen nadien meteen aan een paar nieuwe tweedehands vondsten in hun winkel. Zoals het jurkje op de foto hierboven …




En er is leuk nieuws voor wie graag rommelt in tweedehands kleding, want Fann organiseert een indoor tweedehands kledingbeurs op 1 maart. Place to be is IVV Sint-Vincentius  (Brandweerstraat 4 te Gent). De beurs gaat door van 9u tot 18u. De toegangsprijs bedraagt 2 euro. Op www.fann.be vind je alle info.

dinsdag 16 december 2014

Alberte: bar en hors d'oeuvres in Sint-Amandsberg

Alweer een eetadres in Sint-Amandsberg? Yep, ik kan er ook niets aan doen. Ze schieten hier als paddenstoelen uit de grond. Nog een paar jaartjes geduld en Sint-Amandsberg is het Brooklyn van Gent … hoop ik. Mijn nieuwste ontdekking heet Alberte en is nog maar enkele weken open. Ik was er meteen weg van: een café met een ongedwongen sfeer, lekker eten in voorgerechtporties – zo kan je verschillende gerechten proeven – en een kaart met veel natuurlijke wijnen.
’s Middags kan je er voor 13 euro een dagschotel eten, met vlees of een vegetarisch alternatief en met of zonder soep en/of een dessert, maar ik vind het vooral een plek om ’s avonds iets te gaan eten en drinken.







De prijs van de gerechten varieert tussen 6 en 11 euro, en voor 5 euro heb je al een glas écht goeie wijn. Een stuk goedkoper dan wat ik bijvoorbeeld betaalde bij Eat Love Tastings (maar dat ligt natuurlijk niet aan de Dendermondsesteenweg). Een aanrader als je in de buurt woont, en anders ook!

donderdag 27 november 2014

Pancakes bij Gust

Vroeger kwamen we soms van het centrum van Gent naar Clouds in my Coffee om te ontbijten, tegenwoordig maken we meestal de omgekeerde beweging. Zo belandde ik enkele weken geleden bij Gust, een koffie-, ontbijt- en lunchplek in de Annonciadenstraat, op een tiental meter van ons ex-huis. Vroeger zat er in het pand een vegetarisch restaurant en rond de tijd dat we verhuisden zou er een pop-up frituur openen, maar ik had geen van beide ooit bezocht. Het restaurant omdat de ruimte binnen nogal benepen leek, de frituur wegens tijdsgebrek. Voor mij was het dus een verrassing dat er achterin best veel zitplaatsen zijn én veel licht.


Over wat we wilden eten, moesten we niet lang nadenken: twee keer American pancakes. Ik met maple syrup, Wim met aardbeien, die later vervangen werden door bananen omdat de aardbeienvoorraad op bleek. Even twijfelden we nog over een extra portie voor Lenno, maar dat bleek niet nodig: drie dikke pannenkoeken en een pot siroop, dat is véél meer dan ik op dat tijdstip van de dag aankan. 



De enige (kleine) tegenvaller: de bananen bleken in de pancakes te zitten, terwijl we eigenlijk zin hadden in vers fruit erbovenop. Lenno maakte er geen punt van: ‘lekker pankoeke!’ Voilà, hij kan het weten.