Wafels van tante Lora

Voor moederdag kreeg ik een wafelijzer... Hoe cliché kan het zijn, ik weet het. Maar ik was wreed content met mijn cadeau. Een wafelijzer is geen strijkijzer. Dan was ik kwaad geweest ;-)

Soit, ik sloeg dus meteen aan het bakken. Vanillewafeltjes, volgens een familierecept. De zus van mijn grootmoeder verhuisde voor de liefde naar Wallonië en bracht bij haar terugkeer naar haar geboortedorp - zowat elke twee weken! - stapels wafeltjes mee voor de hele familie ... euh het hele dorp. 

Ze is intussen al jaren dood, maar het recept leeft verder. En de wafeltjes staan garant voor een middag vol heerlijke geuren en gezelligheid. Blikken dozen vol!

Het recept (waarbij je het best geen calorieën telt):

Ingrediënten:
- 1 kg bloem
- 3/4 kg boter
- 900 gr suiker
- 10 pakjes vanillesuiker
- 12 eieren

Bereiding:
Boter smelten, suiker erbij en mixen. Eieren toevoegen, opnieuw mixen. En dan de bloem erbij en mengen. Als het beslag te dik is, kan je er een beetje melk bij voegen.

Smakelijk!

Lazy Sunday bij Ernest

Gespot op Facebook, opgenomen in ons to do-lijstje, en inmiddels getest op een lazy Sunday: Huiskamer Ernest aan de Bisdomkaai (vlak bij de Oude Beestenmarkt) in Gent. De sfeer is er inderdaad vergelijkbaar met die van een huiskamer waar er in elk hoekje iets te ontdekken valt. De combinatie van meubels van verschillende jonge designers past wonderwel bij elkaar, en draagt bij tot het huiselijke, relaxte sfeertje. We waren bovendien aangenaam verrast door de prijzen (1 euro voor een koffie, waar zie je dat nog?). Bestellen doe je zelf aan de bar, maar dat is een goeie gelegenheid om het interieur eens van dichterbij te bekijken. Toffe plek, we’ll be back!

Glorieuze gehaktballen

Wim Ballieu kenden we wel als tv-kok, maar in zijn ballen hadden we nog nooit onze tanden gezet. Afgelopen weekend kwam daar verandering in. Op Gent smaakt stond een kraampje van Balls & Glory dat we niet zomaar voorbij konden lopen. Voor 6 stropkes (of 6 euro) konden we een exemplaar van 220 gram scoren met champignon en truffel of met ham en prei. We kozen voor de laatste vulling, die al tevoorschijn kwam na 1 hap.
Geen goedkope gehaktbal, maar eigenlijk is hij zijn prijs wel waard. Het vlees is van uitstekende kwaliteit en is lekker gekruid, de vulling is smaakvol en smeuïg, en met 1 gehaktbal is je honger al behoorlijk gestild. Blijkbaar zijn de ballen ook iets goedkoper (4,40 of 5 euro) en is de keuze aan vullingen uitgebreider als je ze in de winkel in de Sint-Jacobsnieuwstraat koopt. Op de website zagen we onder andere pompoen-salie, kervel-pancetta, rabarber en zelfs vegetarische ballen. Moeten we dringend eens uitproberen.

Kervelsoep met kaasballetjes

Rammenas, warmoes of mizuna: mochten ze niet in mijn wekelijkse groentepakket zitten, dan zou ik ze waarschijnlijk niet klaarmaken. Zo zou het ook nooit in me op komen om kervelsoep te maken op een doordeweekse avond. Tenzij er een bosje kervel slap ligt te worden in mijn koelkast. Op zoek dus naar een recept om die zieltogende bussel groenten in te verwerken. Soep zou het worden, mét kaasballetjes. Dat idee vond ik bij Jeroen Meus, maar ik paste het lichtjes aan volgens de andere ingrediënten die ik nog in huis had. Het resultaat mocht er zijn:

Dit heb je nodig:
- 1 grote aardappel
- 1 bouillonblokje
- 1 ui
- 2 of 3 preistengels
- een paar wortelen
- een bosje kervel
- een overschotje ricotta (ongeveer de helft van een potje van 250 g)
- wat verse of gedroogde kruiden (ik gebruikte tijm en rozemarijn)
- een goede eetlepel bloem
- peper uit de molen

Zo maak je het:
Snij de ui, de prei en de wortelen in grove stukken en laat ze stoven in een pot. Voeg daarna anderhalve tot twee liter water toe, en voeg ook de bussel kervel, het bouillonblokje en de aardappel toe. Terwijl de soep kookt, meng je de fijngesneden verse of gedroogde kruiden onder de ricotta, en voeg je een eetlepel bloem toe. Van het mengsel maak je kleine balletjes. Die mogen iets kleiner zijn dan die op de foto, de mijne waren nogal groot uitgevallen:

Alles alle groenten gaar zijn, mix je de soep en kruid je ze met een beetje peper uit de molen. Laat de balletjes nog enkele minuten meekoken en dien op.

Kook- en eetavontuur in Dok Noord

We schreven hier eerder al dat Eetavontuur onze nieuwsgierigheid prikkelde, en onlangs besloten we om een van hun kookworkshops eens zelf uit te testen. We kozen – oh verrassing – voor Italiaans koken. Het menu: antipasti met vitello tonato, een slaatje van radicchio, tomaat en kappertjes, en eentje met gepofte rode ui en sperzieboontjes, vervolgens penne met zelfbereide Italiaanse worst, en een ossubucco bianco als hoofdgerecht. De dolce kregen we cadeau: een semifreddo met rood fruit.
In een ruim en licht fabriekspand aan Dok Noord werden we ontvangen met een glaasje cava en een toastje met tonijn en avocado. Vervolgens kon ons gezelschap van tien aan de slag in groepjes van twee. Tijdens het koken kregen we uitleg over de producten en de invloeden van de Zuid-Italiaanse keuken, en kregen we tips om thuis een eigen touch te geven aan de gerechten.

De smaakmakers voor onze gerechten

Zelf venkelworstjes maken

Vitello tonato bleek verrassend makkelijk te maken - zolang je zelf geen kalfsrollade hoeft te garen in bouillon, that is – en gepofte rode ui (een uur in aluminiumfolie laten garen in een oven van 200 graden, of op de barbecue) was wat ons betreft de ontdekking van de avond.

Sperzieboontjes met gepofte rode ui en parmezaan

De penne met salsiccia hadden we thuis al eens uitgetest met worstjes die we in de Italiaanse speciaalzaak haalden. Maar: die Italiaanse worstjes kunnen we vanaf nu gewoon zelf draaien. Je mengt varkensgehakt, wijnazijn, rode wijn, venkelzaad, look, peper, zout en chilipoeder, draait het mengsel stevig in een stukje plastic folie en laat het worstje een uurtje opstijven in de diepvries. Zo blijft het vlees in grove stukken aan elkaar plakken wanneer je de saus voor de penne maakt. Voor dit gerecht heb je verder alleen olijfolie, rode ui, rode wijn, passata, basilicum en een beetje peper en zout nodig. La cucina povera noemen ze dat in Italië, maar dat zegt absoluut niks over de smaak.

Penne met salsiccia

Ossobucco bianco met krielaardappeltjes

Al dat lekkers mochten we rustig opsmullen met een glaasje wijn, en bij onze semifreddo kregen we nog een koffie om af te sluiten. Een avondje koken, kletsen, eten en drinken: wat ons betreft zeker voor herhaling vatbaar!

Happily ever after...

Dat we hier fan zijn van de juwelen van het Belgische designerduo van Atelier 11 vertelden we nog al wel een keer (of twee). Vooral aan de oorbellen kunnen we maar moeilijk weerstaan, en dat is dit seizoen niet anders. De lente-zomercollectie is een van de mooiste ooit. Ze heet "Happily ever after" en gaat over sprookjes. Pure nostalgie, vaak grappig en soms ook een tikje romantisch. 

En we hebben leuk nieuws, want ook deze blogpost heeft een happy ending ;-). Je kan zo'n sprookjes(achtig)juweel winnen. 

Photography Kris De Smedt

Om kans te maken op deze grappige konijntjesoorbellen en happily ever after te worden, moet je:

1. de Facebookpagina van Atelier 11 liken 
2. een reactie laten met jouw favoriete sprookje (en waarom)

Op 14 mei kiezen we een winnaar. Succes!


Info: Atelier 11, Scheldestraat 32, 2000 Antwerpen, www.atelierelf.com

Italiaanse eetbijbel

Toen we drie jaar geleden Ligurië, Toscane en Umbrië bezochten hadden we geen reisgids mee, maar wel het boek Osterie & locande d’Italia: een overzicht van alle plekjes in Italië waar je traditionele kost krijgt voorgeschoteld. Ze zijn gerangschikt per regio, met een vrij uitgebreide beschrijving van de sfeer en vooral van het eten. Letterlijk elk adres dat we uitprobeerden was een voltreffer, en ook alle vrienden en kennissen die het boek leenden waren er laaiend enthousiast over.
Omdat we dit jaar opnieuw naar Italië trekken, bestelden we de recentste uitgave van onze eetbijbel online: Osterie d’Italia, guida 2013. Die bestaat voorlopig enkel in het Italiaans, maar ondertussen begrijpen we wel wat ‘calamari in crosta di pane e con patate’ betekent, of wat we mogen verwachten als we ‘gnocchi con polpetti e pecorino’ bestellen. Hmm, waren we al maar daar.